Kaçınız çocuk heyecanınızı ne zaman, nereye kaybolduğunun farkındasınız?
Hayatımızı bu heyecandan yaşamayalı yıllar olmuş. Bu aralar benim kendimde çalıştığım alan bu heyecanı yeniden harekete geçirmek.
Amacım bu olunca sürekli gözlemliyorum:
- 7 yaşındaki oğlumda daha heyecan capcanlı. Portakal suyunu sıkıp buzlukta donduruyor. Üstlerine tek tek kürdan koymuş. Herkese ikram ediyor. Bu onu günlerce mutlu ediyor. Her ikramdan sonra soruyor: “Ağızda bıraktığı ekşi tat çok güzel değil mi?”
- 12 yaşlarında 4-5 çocuk kırtasiyede ufak tefek şeyler alıyorlar. Yerlerinde duramıyorlar. Heyecanı kahkaha, enerji her yerde
- 20 yaş gençler Karaköy’de bir restaurantda 5 genç birbirlerine heyecanla, enerjiyle bir şeyler anlatıyor. Ses yüksek, el / kol ve mimikler aktif. Neşe her yerde.
Biz ne zaman bu kadar sıkıcı ve ciddi yaşamaya karar verdik? Ben bu enerjimi tekrar harekete geçirebilir miyim?
- İlk adımı geçtim. Farkındayım sıkıcıyım.
- Bir süredir her olayda 10 kat daha heyecanlı olmayı seçiyorum
- “Başlaları ne der” diye mükemmel bir iş kadını olmak için bu ciddi tavrı seçmişim. Şimdi yeni ben “enerjik, heyecanlı”
- Ayna karşısında kendimi severek sunumlara çalışıyorum. Gülmek bana çok yakışıyor.
Bu sefer farklı birşey yapın. Heyecanlı ve enerjik ben olmak için dışarıdan bir etkeni beklemeyin.
Siz heyecanlı ve meraklı olun ki dünya size heyecanlı yüzünü göstersin. Çevreniz çiçek açsın.
Ben denedim tomurcuklar açmaya başladı.
